Zaterdag 11-06-2016 waren Elien Hoekstra en ik al vroeg uit de veren. De dag begon om 04
al goed met de klein en kleinst waterhoen in Wetering, twee zeer zeldzame broedvogels. Onder het genot van vele hoempende roerdompen, zingende kleine karekieten en rietgorzen kon je af en toe de korte triller van de kleinst en het kwaken van de klein herkennen. Daar bleef het bij, zien doe je dit soort vogels immers zo goed als nooit, maar dat maakt het niet minder leuk. Twee van deze soorten in een klein stukje van misschien 200x200 meter is toch wel erg bijzonder!
Hieronder een korte opname van de klein waterhoen. Ik moet duidelijk nog oefenen met de juiste instellingen van m’n recorder voor dit soort werk, want het is niet geworden zoals ik hoopte. Voor de liefhebbers/kenners: op 2,5 seconde is de triller van een kleinst waterhoen te horen, maar het geluid van die vogel viel — helemaal in de opname — grotendeels weg in het zingen van de andere vogels. Voor de goede orde: zo klinkt het.
Wetering Oost bestaat pas een paar jaar. Al met al is het een stuk respectabele nieuwe moerasnatuur geworden, tjokvol met vogels: o.a. geoorde futen, oeverzwaluwen, zwarte sterns, zilver- en purperreigers, en wielewalen in de bosjes grenzend aan het gebied. Hopelijk vestigen zich er ook grote karekieten in de komende jaren. De grotere plassen in het gebied lijken me namelijk een prima biotoop voor deze vogels, die het op een aantal plekken in de omgeving relatief goed doen.
Dat was dan ook doel van de volgende stop: de grote karekieten bij het Zwarte Meer. Helaas hielden de vogels zich erg stil, maar ik heb er tenminste twee, mogelijk drie, kunnen horen. Zeearenden, die op het vogeleiland zouden broeden, hebben we helaas niet gezien.
En zelfs een zo goed als beeldvullende tjiftjaf is dan niet te versmaden
Vervolgens, na een intermezzo van een paar uur, gingen we op pad naar de nachtzwaluwen. Onderweg sprintte er een boom- of steenmarter over het pad, een soort die ik niet eerder in levende lijve heb gezien.
Zoals vaker zijn het de baltsende houtsnippen die de nacht aankondigen en kun je even later de eerste trillers van de nachtzwaluwen verwachten. Zo fijn als de dag begon, zo ruw werd de avond helaas verstoord door de muziek van een trouwfeest (?) in het Hunehuis. Ik kan er niet bij dat de natuurvrienden in dit ‘natuurvriendenhuis’ van het Nivon, het in hun hoofd halen om zoveel geluidsoverlast te produceren temidden van zo’n mooi stukje natuur. De ligging van het gebouw maakt dat het geluid erg ver draagt, waardoor het lawaai eigenlijk nergens goed te negeren is. Wat de specifieke locatie in dit geval toevoegde? Geen idee. Volgens mij had elke andere uitgaansgelegenheid aan de rand van een park volstaan… In ieder geval zagen en hoorden we veel minder dan tijdens andere avondbezoeken, dus het kan wel degelijk een verstorende werking hebben gehad. Jammer…
Ondanks deze domper, toch nog tenminste zes nachtzwaluwen kunnen horen, een vergelijkbaar aantal houtsnippen — al weet je bij de laatste nooit of je ze dubbel telt — en een kerkuil zien vliegen. En daarmee kwam het aantal dagsoorten op 75. Een prima score, wat mij betreft, en reden genoeg om tevreden het bed weer op te zoeken.